Jak wygląda regeneracyjna łąka w siódmym roku

Przez siedem lat obserwowaliśmy pojedynczą islandzką parcelę. Gleba opowiada tę historię lepiej, niż my sami potrafimy to zrobić.

Rolnictwo regeneracyjne to długa rozmowa z ziemią. Zostawiasz ją w spokoju. Stosujesz płodozmian. Sadzisz rodzime rośliny o głębokich korzeniach. Czekasz. W pierwszym roku wizualnie zmienia się niewiele. W siódmym roku zmieniło się niemal wszystko.

Rok siódmy. Ta sama parcela, to samo ustawienie aparatu.

Zawartość węgla w wierzchniej warstwie gleby wzrosła trzykrotnie. Zagęszczenie dżdżownic wzrosło o rząd wielkości. Rośliny, których nie sadziliśmy: koniczyna, krwawnik, dziki tymianek, pojawiły się same.