Vier generaties argan: de vrouwen van Berrada

In het Atlasgebergte persen tweeëndertig vrouwen met de hand de olie die hun familie al een eeuw lang definieert.

De arganboom is ouder dan de herinnering. Hij groeit nergens anders ter wereld, in een smalle strook droog land tussen het Atlasgebergte en de Atlantische kust, en hij overleeft omdat de vrouwen van Zuid-Marokko, generatie na generatie, hebben besloten dat dit zo moet zijn.

Een pers die in een eeuw niet is veranderd

De coöperatie Berrada perst nog steeds met de hand. Een noot wordt tussen twee stenen opengebroken; de kern wordt licht geroosterd; een stenen wiel draait; de olie komt tevoorschijn, goudkleurig en met een lichte nootachtige geur. Het is traag werk. Het is doelbewust werk. Het betaalt beter dan de alternatieven.

Mijn grootmoeder leerde het mijn moeder. Mijn moeder leerde het mij. Ik zal het mijn dochter leren, maar alleen als ze dat zelf wil.

Wat eerlijke handel hier daadwerkelijk betekent

Tweeëndertig members delen de opbrengst. Zes van hen hebben hun aandeel gebruikt om dochters naar de universiteit in Marrakesh te sturen. Twee hebben extra persruimtes gebouwd. De coöperatie stemt elke lente over wat er met het overschot moet gebeuren.